Visproductie
Bio-industrie onder water
Consumptievis wordt tegenwoordig niet alleen meer in het wild gevangen, maar ook op grote schaal gekweekt in aquaculturen. Beide methoden gaan met veel dierenleed gepaard. Vissen kunnen lijden aan angst, stress en pijn. Het aanbod van uit het wild gevangen paling, zalm, forel en meerval is heel gering. In de Nederlandse supermarkten zijn daarom van deze soorten bijna uitsluitend gekweekte vissen te koop. Deze vissen worden in hoge dichtheden gehouden. De hoge bezettingsgraad en de prikkel-arme omgeving leiden tot veel stress en productieziekten, zoals staar en skelet-afwijkingen. Vaak groeien de vissen sneller omdat ze in warm water worden gehouden en hormonen krijgen. Bovendien wordt er preventief gebruik gemaakt van antibiotica. De meeste soorten uit aquaculturen kunnen zich niet op natuurlijke wijze voortplanten. Het sperma wordt bij de mannetjes afgestreken of de dieren worden gedood om het te winnen. De vrouwtjes worden ingespoten met hormonen.
Kweekbakken bij een viskwekerij.
Het kweken van vis is, anders dan misschien verwacht, geen goede oplossing voor overbevissing: Er is twee kilo vis uit het wild nodig als voer, om één kilo vis te kweken. In 2003 werd één derde van de 96 miljoen ton gevangen vis gebruikt voor de productie van het visvoer (bron: Natuurinformatie). Het vangen gaat op een zeer inefficiënte manier. Met grote sleepnetten wordt alles wat er maar zwemt uit zee gevist. Een groot deel van de vangst wordt dan reeds beschadigd of dood als onbruikbare bijvangst weer overboord gegooid. Onder andere haaien, dolfijnen en schildpadden worden vaak slachtoffers van deze methoden. Bij de tonijnvisserij raken er per jaar vele duizenden dolfijnen in de drijfnetten verstrikt en sterven. Het opschrift ‘dolfijnvriendelijk gevangen' is trouwens geen officieel keurmerk en er is geen goede controle mogelijk.
Ongewenste bijvangst.
Het ergste welzijnsprobleem van de visserij en de aquacultuur is de dodingsmethode. Bij de visserij worden de vissen niet gedood, maar komen ze door verstikking om het leven of worden ze levend gestript (verwijderen van ingewanden). Doordat de zuurstofvoor-ziening van de hersenen bij vissen anders werkt dan bij zoogdieren, kan het wel een half uur duren voor ze dood zijn. De paling wordt levend in een zoutbad gegooid en de meerval wordt bevroren op ijs.
